Wijlen Jean-Paul Michel

Veel te vroeg en veel te jong heeft Jean-Paul Michel ons verlaten en dit is een verlies dat we niet snel te boven kunnen komen.

Op 8 augustus 2009 namen we afscheid van Jean-Paul tijdens de sobere en door honderden mensen bijgewoonde mis in zijn mooie streek van de Gaume te Virton. Jan Swennen, Victor Debonnet, Jan Leysen, Guido Zians, Johan Persyn, Yolande Moline, Jean-Luc Dewez, Jean-Paul Noesen, Benoît Darmont en ikzelf waren aanwezig om met respect, uit vriendschap, met bewondering en in naam van alle Belgavoka-leden die er niet bij konden zijn, hem de laatste eer te bewijzen. Francavoka-voorzitster Cathérine Boineau en haar echtgenoot Pierre Martinez hebben hun vakantie onderbroken om met ons te treuren.

Belgavoka is Jean-Paul en hij is de echte architect van dit professioneel doch tevens vriendschappelijk netwerk.

Samen met Jan Swennen (die de Belgavoka-leden net na het overlijden passend en indringend aangeschreven heeft, waarvoor dank), hebben we dit netwerk op basis van vriendschap opgebouwd. Van een kleine organisatie (want we waren kieskeurig) van enkele advocaten voornamelijk komend uit de Jonge Kamer, tot het unieke en volledig professioneel Belgisch netwerk, met een Luxemburgse poot en zelfs een Franse zuster (Francavoka) en samenwerkingsverbanden met Nederlandse en Duitse netwerken.

De basis was vriendschap en eerlijkheid. Vervolgens kwam de territoriale invulling en de specialiteiten. Tot slot, werd het accent gelegd op het internationalisme en business. Doch steeds was de convivialiteit de regel. En daarvan was Jean-Paul de uitstraling en het voorbeeld bij uitstek. Steeds positief doch klaarziend, steeds constructief doch ambitieus, steeds hard voor de principes doch zacht voor de mensen. Hij was één van de grootste mensen die ik ooit gekend heb. Zelfs tijdens zijn zware ziekte, bleef hij enorm positief over het leven en de schoonheid ervan en bleef hij bovendien bijzonder geïnteresseerd in ons en zijn netwerk.

De meester-denker van Belgavoka was Jean-Paul, gesecondeerd door Jan Swennen en mezelf.

Al degenen die aanwezig waren in de mis, hebben de soberheid en warmte ervan ervaren. Jean-Paul heeft ons allen een boodschap van wilskracht en hoop gegeven, gebaseerd op de visie van Willem van Oranje: “point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer“. We dienen die legacy verder te zetten.

Door het heengaan van Jean-Paul hebben we een shock gekregen, waardoor we het leven anders gaan bekijken en ook ons eigen gedrag dienen te herzien. We zijn teveel bezig met futiliteiten en niet met de essentie van ons korte leven: liefde, vriendschap, gelukkig zijn en er zijn voor de familie en vrienden, dit alles gecombineerd met een professionele ernst en een streven naar rechtvaardigheid.

We verliezen een groot man en ik verlies een vriend voor het leven: Belgavoka dient nu nog hechter te worden en elk jaar wens ik dat we Jean-Paul blijvend herinneren.

Zoals de deken zei : “aDieu“ ( tot God ), Jean-Paul en het ga je goed !

We gaan door ter jouwer nagedachtenis doch zullen je verschrikkelijk missen.


Theo De Beir
Stichtend voorzitter Belgavoka